كد خبر: 145  تاریخ : 22/4/1389   ساعت : 20:19 نسخه چاپی ارسال به دوستان
رضايت نماينده مقيم سازمان ملل از برنامه‌هاي آموزشي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي بوشهر
كانسوئلو ويدال در نامه‌اي به رئيس دانشگاه علوم پزشكي بوشهر از پيشرفت‌هاي دانشگاه به ويژه برنامه‌هاي توسعه‌اي كه در چارچوب برنامه‌هاي ملي و بين‌المللي صورت مي‌گيرد قدرداني كرد.

پایگاه اطلاع رسانی بُنا: در پي سفر نماينده مقيم برنامه عمران سازمان ملل در جمهوري اسلامي ايران و بازديد از مراكز آموزشي و تحقيقاتي دانشگاه علوم پزشكي بوشهر كه در ماه گذشته صورت گرفته، كانسوئلو ويدال در نامه‌اي به رئيس دانشگاه علوم پزشكي بوشهر از پيشرفت‌هاي دانشگاه به ويژه برنامه‌هاي توسعه‌اي كه در چارچوب برنامه‌هاي ملي و بين‌المللي صورت مي‌گيرد قدرداني كرد.

به گزارش "پایگاه اطلاع رسانی بُنا"؛ نماينده مقيم سازمان ملل در ايران در اين نامه با اشاره به فضاي بسيار خوب استان بوشهر براي توسعه، افزود: توقع نداشتم در چنين دانشگاهي برنامه‌هاي خوبي هم از لحاظ تكنيكي و هم از لحاظ علمي به ويژه در راستاي شاخص‌هايي كه مورد توجه برنامه عمران سازمان ملل است انجام پذيرد.
ويدال در بخش ديگري از اين نامه آورده است: در ملاقاتي كه با مسئولان استان داشتم برايم جالب بود كه دانشگاه علوم پزشكي بوشهر از حمايت خوبي برخوردار است و استان بوشهر در زمينه توريست، توانمندسازي زنان، محيط زيست و آموزش در چارچوب سياست‌هاي توسعه‌اي سازمان ملل برنامه‌هاي خوبي دارد و سازمان ملل هم مي‌تواند در قالب برنامه‌هايي كه با وزارت امور خارجه دارد كمك‌هاي فني را به استان انجام دهد.
وي با اشاره به برنامه‌هاي پيشگيري از ايدز دانشگاه افزوده است: در برنامه صندوق جهاني مبارزه با سل، مالاريا و ايدز مي‌توانيم به مركز مشاوره ايدز استان كمك كنيم.
ويدال جمهوري اسلامي ايران را نمونه بسيار خوب براي بخش بهداشت دانست كه كشورهاي منطقه مي‌توانند از تجربه آن استفاده كنند.

/ انتهای پیام





بیشتر بخوانید :


نظر بازدید کنندگان :

 


شما هم نظر خود را در مورد این مطلب بنویسید :

نام:
ایمیل:
متن کامل نظر:
 
   

عملكرد شوراي شهر بوشهر در انتصاب فضل ا... توسلي در سمت شهرداري را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟
اصرار ورزيدن شورا بر گزينه مورد نظرش نشان از استقلال شوراي شهر بود
تعلل بيش از اندازه و اصرار بر انتصاب توسلي باعث فرصت‌ سوزي شد
سكوت اعضاي شوراي شهر به دليل ترس از درگيري با مقامات تصميم‌گير و انحلال شورا بود